عدّهاي ايمان ندارند و نماز نمي خوانند.
«فال صدق و لا صلي»
نه تصديق کرد و نه نماز خواند.
قرآن صحنه جان دادن با يک دنيا حسرت و آه اين افراد را ترسيم کرده است:
عدّهاي مانع نماز ديگران مي شوند:
«ارايت الذي ينهي عبدا اذا صلي.» (علق/40)
آيا ديدي آنرا که مانع بنده باشد ، انگاه که نماز بخواند؟
ابوجهل تصميم گرفت همين ک محمّد صلّي الله عليه وآله مشغول سجده شد با لگد ، گردن حضرت را درهم بشکند. مردم او را ديدند که رفت ولي منصرف شد . گفتند چرا جسارت نکردي ؟!
گفت خندقي از آتش ديدم که در پيش روي من شعله ور بود .(تفسير نمونه به نقل از مجمع البيان)
عده اي مسخره مي کنند:
«واذا ناديتم الي الصلوه اتخذوا هزوا» (مائده/58)
هرگاه نداي نماز را بلند مي کنند مسخره مي کنند
عده اي بي نشاط نماز مي خوانند:
«واذا قاموا الي صلوه قاموا کسالي.» (نساء/142)
منافقين هرگاه به نماز مي ايستند بي حالند.
«يراؤن الناس ولا يزکرون الله الاّ قليلا.»
و در برابر مردم رياکارند و جز اندکي ياد خدا نيستند.
عده اي گاهي مي خوانند و گاهي نمي خوانند .
«فويل للمصلين الذينهم عن صلوتهم ساهون.» (ماعون/4و5)
واي به نماز گزاراني که از نمازشان فراموشکارند.
در تفسير مي خوانيم:
مراد سهو همراه با تقصير است سهو از نماز نه سهو در نماز .
گاهي برخي از مردم نماز را فراموش کرده و نمي خوانند ، و ه وقت و شرائط و احکامش اهميّت نمي دهند ، آنرا از وقت فضيلت تاخير مي اندازند ، براي انجامش ثواب و براي ترکش عقابي معتقد نيستند.
راستي که سهو از نماز «ويل» دارد ترک دائمي آن چه خطري خواهد داشت.
عده اي اگر دنيا مطرح نباشد به فکر نمازند ولي اگر دنيا مطرح شد از نماز کم مي گزارند :
«واذا راو تجاره او لهوا انفضّوا اليها و ترکوک قائما.» (جمعه)
هرگاه لهو تجارتي ديدند به سوي آن روانه شده و تو را در حالي که به خواندن خطبه نماز ايستاده اي وا مي گذارند.
(اين آيه اشاره به ماجرايي است که پيامبر اکرم (ص)مشغول خواندن خطبه هاي نماز جمعه بود که گروهي براي فروش اجناس خود شروع به طب زدن کرده بودند. مردم از پاي سخن پيامب عزيز (ص)براي خريد بلند شده و به سارغ سرو صدا و معامله رفتند و حضرت را تنها گزاشتند و بنا بر آنچه در تاريخ است فقط 12 نفر به خطبه هاي حضرت گوش مي دادند!!!)